Miękka lub sztywna, gładka lub z meszkiem, patynująca z wiekiem lub wrażliwa na deszcz — rodzaje skóry naturalnej różnią się znacznie bardziej, niż mogłoby się wydawać. O właściwościach decydują dwa czynniki: gatunek zwierzęcia, od którego pochodzi skóra, oraz sposób jej wyprawienia i wykończenia.
01 Podział ze względu na pochodzenie
Najczęściej spotykane gatunki skór:
- Skóra bydlęca — gruba, mocna i trwała, z wyraźną strukturą porów. Używana do obuwia, toreb, pasów i tapicerki.
- Skóra świńska — miękka i elastyczna, ale mniej trwała. Stosowana w rękawicach, odzieży ochronnej i elementach wnętrz.
- Skóra cielęca — delikatna, gładka i lekko elastyczna. Idealna do ekskluzywnych torebek, obuwia i pasków.
- Skóra jagnięca i owcza — lekka, miękka i przyjemna w dotyku. Wykorzystywana w odzieży, rękawiczkach i miękkiej galanterii.
- Skóra kozia — cienka, elastyczna i wytrzymała. Nadaje się do rękawic, portfeli, toreb i lekkiego obuwia.
- Skóra końska — twarda, sztywna i bardzo trwała. Wykorzystywana w tapicerce, ekwipunku jeździeckim, torbach i obuwiu roboczym.
02 Skóry egzotyczne
Wśród rodzajów skóry naturalnej szczególne miejsce zajmują skóry egzotyczne — pochodzą od rzadziej spotykanych gatunków i rządzą się własnymi zasadami. Handel niektórymi z nich wymaga certyfikatu CITES — międzynarodowego dokumentu potwierdzającego, że skóra pochodzi z legalnego źródła i nie zagraża gatunkowi w naturze. Kupując wyrób ze skóry egzotycznej, warto poprosić sprzedawcę o certyfikat.
Bez certyfikatu CITES: struś, kangur, renifer, jeleń i daniel, bawół, jak.
Z certyfikatem CITES: krokodyl, aligator, kajman, pyton, niektóre węże i jaszczurki, niektóre dzikie koty.
03 Podział ze względu na wykończenie
Skóra licowa
Najpopularniejszy rodzaj skóry naturalnej. Pochodzi z zewnętrznej warstwy skóry właściwej, zwanej licem. Ma gładką, przyjemną w dotyku powierzchnię z widoczną naturalną strukturą i delikatnym połyskiem. Z czasem patynuje — nabiera szlachetnego wyglądu i głębi koloru. Skóra licowa dzieli się na klasy, a różnice między nimi są znaczące — dowiedz się, którą wybrać.

Skóra lakierowana
Skóra licowa pokryta warstwą lakieru, dzięki której zyskuje mocny połysk i gładką powierzchnię. Stosowana głównie do butów wizytowych, eleganckich torebek i pasków. Ma mniejszą elastyczność i łatwiej ulega zarysowaniom oraz pęknięciom — traci naturalny urok na rzecz dekoracyjnego blasku.
Skóra zamszowa
Zamsz to skóra szorstka, która powstaje przez szlifowanie spodniej warstwy skóry, zwanej mizdrą. Pozyskuje się go najczęściej od saren, jeleni, łosi, owiec i reniferów. Ma charakterystyczny „meszek” — powierzchnię miękką i aksamitną. Wymaga starannej pielęgnacji i impregnacji, a w deszczowe dni lepiej go unikać, bo łatwo wchłania wilgoć. Stosowany do odzieży, rękawiczek, miękkich torebek i obuwia casual.

Nubuk
Często mylony z zamszem ze względu na podobną, aksamitną powierzchnię. Powstaje jednak przez zeszlifowanie wierzchniej warstwy skóry — lica. Łączy miękkość zamszu z większą odpornością na ścieranie, co czyni go materiałem bardziej szlachetnym. Nie jest odporny na wilgoć — wymaga regularnej impregnacji. Stosowany do obuwia, torebek i pasków.

