EN
Czym różni się nubuk od zamszu? Dlaczego skóra cielęca jest droższa od bydlęcej? Nie każda skóra naturalna jest taka sama. Jej charakter kształtują dwa czynniki: gatunek zwierzęcia, od którego pochodzi, oraz sposób wyprawienia. Warto je znać, żeby świadomie wybierać produkty skórzane — i rozumieć, za co się płaci.
Skórę można klasyfikować ze względu na dwa główne kryteria:
-pochodzenie zwierzęce (gatunek zwierzęcia, z którego pochodzi skóra)
-oraz sposób wyprawiania (techniki obróbki, którym jest poddawana).
SPIS TREŚCI:
1. Rodzaje skór naturalnych ze względu na pochodzenie
najczęściej spotykane gatunki skór
skóry egzotyczne
2. Rodzaje skór naturalnych ze względu na sposób wykończenia
skóra licowa
skóra lakierowana
skóra zamszowa
nubuk
3. FAQ
skóra bydlęca- gruba, mocna i trwała, z wyraźną strukturą porów. Używa się jej do obuwia, toreb, pasów i tapicerki
skóra świńska- miękka i elastyczna, ale mniej trwała. Stosuje się ją w rękawicach, odzieży ochronnej i elementach wnętrz
skóra cielęca- delikatna, gładka i lekko elastyczna. Idealna do ekskluzywnych torebek, obuwia i pasków
skóra jagnięca/owcza- lekka, miękka i przyjemna w dotyku. Wykorzystuje się ją w odzieży, rękawiczkach i miękkiej galanterii
skóra kozia- cienka, elastyczna i wytrzymała. Nadaje się do rękawic, portfeli, toreb i lekkiego obuwia
skóra końska- twarda, sztywna i bardzo trwała. Wykorzystuje się ją w tapicerce, ekwipunku jeździeckim, torbach i obuwiu roboczym
Skóry egzotyczne pochodzą od rzadziej spotykanych gatunków zwierząt i rządzą się własnymi zasadami. Handel niektórymi z nich wymaga certyfikatu CITES — międzynarodowego dokumentu potwierdzającego, że skóra pochodzi z legalnego źródła i nie zagraża gatunkowi w naturze.
Przykłady gatunków skór egzotycznych niewymagających certyfikatu CITES : struś, kangur, renifer, jelenie i daniele, bawół, yak
Przykłady gatunków skór egzotycznych wymagających certyfikatu CITES : krokodyl, aligator, kajman, pyton, niektóre węże, jaszczurki, niektóre dzikie koty
Skóra licowa jest najpopularniejszym rodzajem skóry naturalnej. Charakteryzuje się gładką, przyjemną w dotyku powierzchnią z widoczną naturalną strukturą i delikatnym połyskiem. Pozyskiwana jest z zewnętrznej warstwy skóry właściwej, zwanej licem. Najwyższą klasą skóry licowej jest skóra pełnoziarnista (full grain) — zachowuje w całości naturalne lico, wraz z jego strukturą, porami i drobnymi niedoskonałościami. Z czasem taka skóra patynuje, czyli nabiera szlachetnego wyglądu i głębi koloru.
Niżej w hierarchii znajduje się skóra top grain — jej powierzchnia jest lekko zeszlifowana, co usuwa naturalne niedoskonałości. Jest gładsza i bardziej jednolita, ale traci część charakteru i nie patynuje tak pięknie jak full grain.
Warto też znać termin genuine leather — choć brzmi jak gwarancja jakości, oznacza w rzeczywistości skórę najniższej klasy. Powstaje z najgłębszych warstw skóry, jest mało trwała i często pokrywana sztuczną powłoką, by poprawić wygląd. W Polsce nie ma ustalonego polskiego odpowiednika — na metkach pojawia się zazwyczaj w formie angielskiej lub jako ogólne "skóra naturalna". Jeśli chcesz mieć pewność, że kupujesz prawdziwą skórę, zajrzyj do naszego artykułu [jak odróżnić skórę naturalną od sztucznej].
Przykłady skóry licowej
Licowanie nadaje skórze gładkość, połysk, oraz odporność. Jest to skóra łatwa
w czyszczeniu.
Skóra lakierowana to skóra licowa pokryta warstwą lakieru, dzięki której zyskuje mocny połysk i gładką powierzchnię. Stosuje się ją głównie do butów wizytowych, eleganckich torebek, pasków i innych dodatków. Ma jednak mniejszą elastyczność i łatwiej ulega zarysowaniom oraz pęknięciom. Traci też swój naturalny urok na rzecz wyrazistego, dekoracyjnego blasku.
Zamsz to rodzaj skóry szorstkiej, który powstaje w wyniku szlifowania spodniej warstwy skóry, zwanej mizdrą. Najczęściej pozyskuje się go od saren, jeleni, łosi, owiec i reniferów. Ta technika obróbki tworzy charakterystyczny „meszek" — powierzchnię miękką, aksamitną i przyjemną w dotyku. Zamsz wymaga starannej pielęgnacji i impregnacji. Należy unikać noszenia zamszowych produktów w deszczowe dni — materiał ten łatwo wchłania wilgoć i źle ją znosi.
Nubuk to rodzaj skóry szorstkiej, który często mylony jest z zamszem ze względu na podobną, aksamitną powierzchnię. W przeciwieństwie do zamszu, powstaje jednak poprzez zeszlifowanie wierzchniej warstwy skóry — lica. Łączy w sobie miękkość i aksamitność zamszu z większą odpornością na ścieranie, co czyni go materiałem bardziej szlachetnym. Nie jest jednak odporny na wilgoć — podobnie jak zamsz, wymaga regularnej impregnacji i ostrożności w deszczowe dni.
Oba to skóry szorstkie o aksamitnej powierzchni, ale powstają inaczej. Zamsz szlifowany jest od spodniej strony skóry, nubuk — od wierzchniej. Nubuk jest przez to trwalszy i bardziej odporny na ścieranie, a zarazem zachowuje miękkość zamszu.
To najwyższa klasa skóry licowej — zachowuje w całości naturalne lico z porami i drobnymi niedoskonałościami. Z czasem patynuje, nabierając szlachetnego wyglądu i głębi koloru.
Spośród najpopularniejszych gatunków — skóra bydlęca i końska. Ze względu na wykończenie — skóra licowa full grain, która z wiekiem tylko zyskuje na charakterze.
Nie do końca. Nubuk, podobnie jak zamsz, wchłania wilgoć i źle ją znosi. Regularna impregnacja znacznie poprawia odporność, ale w intensywny deszcz lepiej sięgnąć po produkt ze skóry licowej.
Wbrew pozorom — najniższą klasę skóry. Termin brzmi jak potwierdzenie jakości, ale odnosi się do skóry produkowanej z najgłębszych, najmniej wartościowych warstw. Warto o tym wiedzieć przy zakupie.
To międzynarodowy dokument potwierdzający, że skóra pochodzi z legalnego źródła i jej pozyskanie nie zagraża gatunkowi w naturze. Wymagany jest przy handlu skórami zwierząt objętych ochroną, jak krokodyl czy pyton.
INFORMACJE
DANE FIRMY
kontakt@mdotm.pl
P.P.H.U. Majkowski
NIP: 1250084257
05-270 Marki
Zygmuntowska 10A